Pod pojęciem stylu francuskiego, zwykle ukrywa się styl Ludwików, czyli określenie odnoszące się głównie do wnętrz, przedmiotów użytkowych (brązy, meble, tkaniny), które powstały w okresie panowania w tym państwie królów o imieniu Ludwik. Okres ten obejmuje XVII, XVIII i część XIX w. i dotyczy panowania Ludwika XIII, Ludwika XIV (w innych krajach zwane barok), Ludwika XV (rokoko) oraz Ludwika Filipa. Każdy z nich był odrębny i oryginalny, choć odznaczał się pewnym podobieństwem do innych stylów w Europie.

Na szczególną uwagę zasługują meble powstałe za czasów panowania dwóch Ludwików: XIV i XV. Meble pochodzące z okresu rządów Ludwika XIV, charakteryzują się przede wszystkim sposobem zdobienia. Rozwija się w tym czasie technika zdobienia płaszczyzn marketerią. Polega to na układaniu na powierzchni zdobionego sprzętu wzorów złożonych z kawałków drewna, metalu, kości słoniowej, szylkretu, marmuru. Na narożach mebli zdobionych tą techniką pojawiają się okucia z brązu, złocone i cyzelowane. Drewniane meble są bogato rzeźbione , także złocone płatkami złota.

Meble pochodzące z czasów Ludwika XIV są ciężkie i masywne. Najczęstszymi motywami dekoracyjnymi, były liście nenufarów, lilii, kratownice z kwiatami, muszle, maszkarony itp.

Panowanie Ludwika XV przyniósł kilka zmian. Styl ten nastawiony był przede wszystkim na wygodę użytkownika, dlatego też meble z tego okresu maja nieco kobiecy charakter. Meble te są lekkie i eleganckie, krzywoliniowe we wszystkich płaszczyznach. Meble skrzyniowe mają wszystkie płaszczyzny wykonane z cienkich płatów drewna.

Charakterystyczne dla mebli z tego okresu elementy dekoracyjne, to, wśród ornamentów przestrzennych: kwiaty i liście w różnych układach, pęki trzcin i kwiatów, łodygi palm. Natomiast w ornamentyce płaskiej, to sceny rodzajowe – chińskie i wzorowane.

Meble francuskie charakteryzują się elegancją i stylowym wyglądem.